Beach 的个人资料BeAcH~^^~JongjarB :Every...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
公共文件夹  25 มกราคม
26 มกราคม
Baby Boyssssss+
Bangkok ICG 2006
Big Group@Dorm_Silpakorn Uni. 2006
BKK.
Chismas in Uni. 2005
Dream World with SU.Friends
Hello Silpakorn U.
January 23
Look im my EYES!!!
Luv U !!!!!
My Birth Day'2006
My Blog Photos
Phuket wit Mom&Dad^.^
Staff in 1 year in memory of TSUNAMI
Sukhothai_THe Historical City2006
Trainee_TAT.
Uthaithani wit Aussie
Volunteer@WUPS2006
When I was Young
รับปริญญาพี่แหวน ณ CU.
公共
BeAcH~^^~JongjarB :Every moment, Everything can change6月14日 Tsunami Recovery Baan Nam Kem Project จากดงดอยกระเหรี่ยงเขาเหล็ก สู่บ้านน้ำเค็มแห่งทะเลอันดามัน จังหวัดพังงา ไปฝึกงาน ไม่ซิไปทำงานให้กับมูลนิธิชุมชนไทเพราะ ทำทุกอย่างทำออกแบบโบรชัวร์ สำรวจสถานทีท่องเที่ยว ออกแบบโปสการ์ด สัมภาษณ์ความต้องการของชาวบ้านและนักท่องเที่ยวที่มีต่อการท่องเที่ยวบ้านน้ำเค็ม สอนภาษาอังกฤษให้ไกด์ท้องถิ่น และอื่นๆอีกมากมายที่เกี่ยวกับการพัฒนาการท่องเที่ยว แล้วก็ต้องนำเสนอต่อชาวบ้านและเจ้าของโครงการ เพื่อฟื้นฟูการท่องเที่ยวบ้านน้ำเค็ม พื้นที่ที่โดนสึนามิมากที่สุด คนตายเป็นพันๆ ทุกชีวิตที่นี้มีแต่แววตาที่เศร้า...... และแล้วนางฟ้าตัวน้อยๆ นางฟ้าบีชก็ได้ลงไปสู่พื้นที่นี้ในวันที่ 30 มีนาโดยเครื่องบินวันทูโก
ในวันแรกที่สำรวจพื้นที่ คิดว่า"กรูจะอยู่ได้ไหมวะ....ผีจะเยอะไหมเนี้ย...แล้วงานนี้เราทำได้หรอ" นางฟ้าตัวน้อยเลยแปลงกายเป็นควายทึกใจกล้า ไปสำภาษณ์ชาวบ้านในทุกๆซอย "สวัสดีคะ เป็นนักศึกษามาจากมหาลัยศิลปากรคะ มาฟื้นฟูการท่องเที่ยวคะ" พูดจนเหมือนอัดเสียเลยมั้ง บางบ้านก็ดีบางบ้านก็ดูเพี้ยนๆ ก็อย่างว่า เค้าก็คงผ่านอะไรมาเยอะแยะทั้งความสูญเสียที่หาค่าไม่ได้ ครอบครัวที่ต้องพัดพราก บางบ้านตายไป 8 ตาย 10 โอ้แม่เจ้า เค้าทำอย่างไรให้ใช้ชีวิตอยู่กันได้ มันทำให้เรารู้ว่าบางทีปัญหาที่เราพบมันแค่เศษอุนจิเอง มันเป็นเพียงเศษเสี้ยวของล้านส่วนที่เราคงไม่นึกถึง ทุกๆวันต้องออกไปทำงานพบชาวบ้านมากมายก็ได้เรียนรู้ไปอีกอย่างว่า เงินไม่ได้ช่วยให้เรามีความสุขเท่าไรหรอก น้ำใจที่พวกเค้าหยิบยื่นให้ต่างหากที่ทำให้เรารู้สึกมีความสุขเมื่อไกลบ้าน ทั้งปู ทั้งปลาหมึก ปลาสลิดดำ ปลาฉลามผัดฉ่า หอยหวาน และอีกมากมายก่ายกองที่ทำให้นางบีชอ้วนท้วนขึ้น 3 กิโล
การได้ทำอะไรหลายๆอย่างในหมู่บ้านแห่งนี้ทำให้รู้สึกว่า ชีวิตกุเนี้ยมันดีจัง อย่างเช่น กรูตกปลาเป็นแล้วนะ เก็บหอยหวานที่ป่าชายเลน ปลูกต้นโกงกางที่ป่าชายเลน พายเรือคายัก สุดท้ายแง่มุมในการดำเนินชีวิตต่างๆที่ได้จากการสัมภาษณ์พูดคุยกับคนมากมายหลายระดับ โลกนี้มันช่างกว้างใหญ่จริงๆ
จะให้เล่าในสเปซว่าทำอะไรไปบ้างเจออะไรไปบ้างคงเป็นร้อยหน้า เอาว่าบางวันเราก็เจอวิกฤตน้ำท่วมฝั่งนึกว่าสึนามิมาอีกรอบ แต่ขอโทษชั้นไม่กลัวยะเดินไปดูเลยให้รู้ว่าเกิดอะไร บางวันฝนตกก็ลุยฝนไปทำงานต่อ บางวันที่งานหนักก็ไปพักที่ทะเล ไปตกปลาตอนกลางคืนบ้างเพื่อให้รู้ว่าทะเลกลางคืนไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดๆกัน
เหอๆเล่าซะดูซีเรียสเลยแต่การได้ใช้ชีวิตอยู่ทีนี้มันเป็นประสบการณ์ที่หาค่าไม่ได้จริงๆ ไม่อยากจะบอกว่าอยู่บ้านเดียวกะผุ้ชาย 2 คนหญิง 4 คน นอนรวมกันกินด้วยกัน ทะเลาะเรื่องแบ่งงานกันเหมือนผัวเมียกันเลย ถ้าเพื่อนๆสนใจจะไปเที่ยวบ้านน้ำเค็มก็บอกได้เพราะกำลังจัดโปรแกรมการท่องเที่ยวนะจ๊ะ....
   4月2日 My Lee Dong Wook: ใจเดี๊ยนจะละลายเพราะคุณนะคุณโซกองซาน ปิดเทอมนี้ได้เจอแต่สิ่งสวยงามทั้งน้าน เพื่อนกูน่าจะรู้ว่าเป็นอะไร ผู้ชาย ไง กูได้ไปงานคอมมาร์ทมา โอ๊แม่เจ้าคอมพิวเตอร์ที่ว่าไฮเทคโนโลยีก็ยังไม่สวยหรูเท่าผู้ชายที่เดินให้ขวักไขว กูกลายเป็นโรคเหม่อลอยไปชั่วขณะ ตาก็เกือบทะลุออกจากเบ้าเพราะความหื่นของกู
แต่ผู้ชายที่เป็นตัวจริงของกูนั้นไม่ใช่ไคที่ไหน คุณลีดองวูค หรือ วูกกี้ ที่รัก โอ๊ยจะหล่อไปถึงไหน หน้าตา หุ่น รอยยิ้ม ทำไมพี่แกเพอเฟ็กอย่างนี้นะ ตอนนี้กูผอมลงมากเพราะข้าวไม่กิน กินแต่ความหล่อของลีดองวูคแทน ขนาดแม่กูยังเชียร์ว่าหล่ออย่างงั้นหล่ออย่างงี้
แล้วก็ข่าวเด็ดอีกอย่างมีคนมาขอความรักจากกู หนุ่มเนิร์ดภูฑานนั้นเอง เฮ้อไม่น่าเชื่อว่ากูจะสวยข้ามประเทศ ไม่รู้ว่าจะดีใจหรือ ละอายใจดี ที่ไปอ่อยเค้าจนเค้าติดกับ แน่ละใครจะรับรักจากกคนที่ไม่เคยเจอหน้ากันได้ละวะ(แต่ก็ไม่แน่หุๆๆ) ตอนนี้ไม่มีเวลาจะมาคิดเรื่องนั้นอีกแล้ว เฮ้อพอกันที กูว่าผู้ชายร้อยละ80กูเห็นแก่ตัวแล้วก็หลงตัวเองด้วยกันทั้งนั้น ตอนนี้อยู่ในช่วงจำศีลเพราะเข็ด แต่ไม่เป็นไรมากหรอกเพราะคุณโซกองซานมาเยียวยา อิๆๆ อย่าลืมดู My Girl กันนะจ๊ะ Baby สนุกเหาะเลย ขำขี้แตกขี้แตน อย่าลืมพกทิชชู่ไว้ข้างตัว ไม่ใช่จะร้องไห้น้ำตาเล็ด เอาไว้เช็ดขี้ตอนขำต่างหากละ hahaha
 http://www.jkdramas.com/kdramas/06/MyGirl/index.htm >>>> my girl website
มาดูหน้าตาอันเย้ายวนของพ่อโซกองซานกันดีก่า
ขนาดมีหนวด มีเครายังน่ากินอยู่ดี 3月2日 New social judgment & my friend's birth day ช่วงนี้เป็นช่วงสอบปลายภาค นรกชัดๆ วิชาที่ทำไม่ได้มากที่สุดก็คงเป็น Littary Reading ยากโคตตีความกลอนไม่ออก กลอนภาษาไทยยังไม่เคยจะสนใจเลยจะให้อ่านกลอนอังกฤษ เน่าแน่ๆๆไม่หวังอะไรมากแค่ D ก็พอT_T แผนการตอนปิดเทอมก็คงไม่มีไรมากนอกจากไปฝึกงานในสถานที่ที่เกิดทสึนามิ อยากสอบเสร็จเร็วๆจังเลย
แต่ว่านะอีวิชาLittary Reading เนี้ยมันก็มีอะไรดีเหมือนกัน เรียนสนุกดีแต่ไม่อยากสอบความสามรถมีไม่ถึง มีกลอนอยู่กลอนหนึ่งชอบมากเลย
his girlchild was: born as usual
and presented dolls that did pee-pee
and miniature GE stoves and irons
and wee lipsticks the color of cherry candy.
Then in the magic of puberty, a classmate said:
You have a great big nose and fat legs.
She was healthy, tested intelligent,
possessed strong arms and back,
abundant sexual drive and manual dexterity.
She went to and fro apologizing.
Everyone saw a fat nose on thick legs.
She was advised to play coy,
exhorted to come on hearty?
exercise, diet, smile and wheedle.
Her good nature wore out
like a fan belt.
So she cut off her nose and her legs
and offered them up.
In the casket displayed on satin she lay
with the undertaker's cosmetics painted on,
a turned-up putty nose,
dressed in a pink and white nightie.
Doesn't she look pretty? everyone said.
Consummation at last.
To every woman a happy ending
ในกลอนนี้บอกถึงผู้หญิงคนหนึ่งที่โดนเพื่อนในห้องบอกว่าตัวเองมีอันใหญ่ และมีจมูกที่ใหญ่โต เธอนั้นมีสุขภาพที่แข็งแรงและฉลาด แต่ทุกคนก็เห็นเพียงแค่ไอ้ขาใหญ่และจมูกอันน่าเกลียดเท่านั้น สุดท้ายเธอก็ต้องไปทำศัลยกรรมแล้วก็ตาย ในกลอนเปรียบเทียบกับตุ๊กตาบาร์บี้ของผู้หญิงทีตอ้งมี จมูกอันโด่งสวยงาม ขาอันเรียว นมอันตู้ม
วรรณกรรมก็เหมือนกระจกที่สะท้อนให้เห็นถึงความเป็นไปของสังคมนั้นแระ สังคมก็ตัดสินความสวยงามจากภายนอก แล้วความสวยงามของจิตใจมันหายไปไหนหมด ภาพเหมารวมที่มองคนอย่างผิวเผินนี่มันช่างน่าสมเพชจิงๆ
สมัยนี้ความสามารถ จิตใจที่ดีและความฉลาดมันหายไปไหนหมด ไม่ว่าจะวงการไหนก็ล้วนประเมินค่าของคนจากตรงนี้เท่านั้น แปลกเนอะคนเราชอบในสิ่งที่ไม่เที่ยงแท้แน่นอน ยกตัวอย่างที่เห็นได้ชัด อาชีพดีเจ เมื่อก่อนไม่เห็นจำเป็นเลยว่าต้องน่าตายังไง เพียงแค่คุณพูดจาน่าฟังถูกต้องตามอักขระและมีความสามารถในการพูดให้คนฟังรู้สึกดีได้ ซึ่งหน้าตาไม่เกี่ยวเลย เป็นไงละสมัยนี้แค่เกิดมาหล่อ ทำผมแต่งตัวให้แนวๆหน่อย ก็ได้เป็นแระทั้งที่พูดจาโคตเหียกเลย ให้เอาดีเจคลื่นซี๊ดทั้งหมดมาเทียบกับดีเจโจ้ยังเทียบไม่ติดเลย แต่อย่างว่าแระทุกอย่างตอนนี้มันขึ้นอยู่กับน่าตานี้หว่า ต่อไปข้างหน้าดีเจคงต้องจัดงานประกวดแบบนางสาวไทยแล้วมั้ง
ดูเล่าอะไรเครียดเกินไปแระเด๊วจะหาว่าเรามองโลกในแง่ร้ายขึ้นทุกวัน(ก็มันจิงนี่หว่า) วันนี้เอารูปวันเกิดเพื่อนห้องตรงข้ามมาโชว์
Preaw's Birth Day Party @ Dormitory of Silpakon Univ. 1月25日 American idiot ไปตายซะไอ้คนขาว ตั้งแต่เข้าปี3 มาวิชาที่เรียนส่วนมากเน้นไปเรื่อง อเมริกา พี่เบิ้มของโลก วิพากษ์วิจารย์กันมันสุดๆ ไม่ว่าจะภาษาอังกฤษ ภาษาไทย อาจารย์พูดกันเกือบทุกคาบเลย แต่ที่ทำให้รู้ลึกจิงๆก็คงเป็นประวัติศาสตร์อเมริกาละมั้งที่ทำให้รู้ว่าจิงๆแล้ว Land of oppotunity แท้จิงแล้วมันไม่ได้สวยหรูหรอก แม้งก็อีพวกคนขาวอีโก้สูงทั้งหลายคิดว่าตัวเองเนี้ยทันสมัยเลิศเลอกว่าชาวบ้านชาวช่องแต่ที่จิงแล้วจิตใจก็ตำทรามสุดตีน แย่งแผ่นดินเค้ามา ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ บุกรุก ทำลาย ขับไล่ ชนเผ่าพื้นเมืองหรือ Red Indiansต้องถูกนิยามว่า"ป่าเถื่อน" มิทราบว่าไคกันแน่ที่ป่าเถื่อน น่าจะมีวิจารณญาณนะทั้งๆที่ตัวเองปฏิวัติวิทยาศาสตร์ก็แล้ว อุตสาหกรรมก็แล้ว รู้ดีว่าเหตุและผลคืออะไร แต่พวกมันก็คงได้แค่บัญญัติทฤษฏีไงแต่ไม่เคยเอามาใช้จิง ถึงแม้ว่านั้นจะเป็นเรื่องในอดีตตั้งแต่พี่โคลัมบัส แต่พอผ่านมาอีกประมาณ100กว่าปี เเล้วไงอีกละพวกคนขาวก็หาเรือ่งกันอีก เกิดสงครามโลก เกิดสงครามเย็น เนี้ยหรอที่เรียกว่าผู้มีความรู้ ผู้ที่อยู่ในประเทศที่พัฒนาแล้ว เมื่อวานได้ดูหนังที่เกี่ยวกับประวัตศาสตร์อีอเมริกัน ได้ดูหนังเรือ่งTyphoon มีฉากหลายฉากที่แสดงถึงความป่าเถื่อนของคนขาว ทั้งฉากข่มขื่นคนเวียดนาม ฉากยิงผู้หญิง และสุดท้ายฉากที่เอาเชือผูกคอกะผูกมือล่ามคนเวียดนามเหมือนสัตว์ เค้าเอาอะไรมาตัดสินว่ามนุษย์ชาติพันธุ์นั้นต่ำกว่าคุณ ต่ำจิงๆ
ยังไม่พอเท่านั้นปัจจุบันมีการแบ่งโลกออกเป็น2โลก คือโลกที่1พวกประเทศที่พัฒนาแล้ว ก็มีอเมริกา กะยุโรแล้วก็พวกประเทศที่มีเศรษฐกิจดีทั้งหลาย ประเทศโลกที่3คือประเทศที่กำลังพัฒนา หรือประเทศที่ด้อยการพัฒนา เอาอะไรมาวัดวะว่าการพัฒนามันดีตรงไหน ถ้าเป็นประเทศที่พัฒนาแล้วแล้วเป็นอย่างอเมริกา ยุโรปที่วันๆต้องคำนึงถึงแต่เรือ่งเงิน ความปลอดภัย ความสะดวกสะบาย และวัตถุ มันเป็นความสุขที่แท้จิงหรอวะ ทุกวันนี้โลกที่มีแต่การแก่งแย่งชิงดีในเศรษฐกิจเนี้ยมันมีความสุขแล้วหรอฮะอีอเมริกา ไม่อยากจะสมน้ำหน้าหรอกนะที่เกิดเหตุการ 9/11 อยากให้มีเหตุการณ์นี้บ่อยๆจังพวกมันจะได้สำนึกได้บ้างว่าคนอย่างพวกแม้งทำอะไรไว้บ้าง
1月23日 กลับมาแว้วว:Beachie returned!!! กลับมาแล้วผองเพื่อนทั้งหลาย หลังจากหายไปเกือบครึ่งปีก็แหมหมดช่วงฮิตสเปซไปแล้วนี่หว่า เค้าหันไปทำHi5 กันหมด แต่เราไม่ตามกระแสเป็นตัวของตัวเองเสมอ(ไม่เกี่ยวกันเลย) ก็เลยกลับมาทำสเปซนี่แระ
ช่วงที่ผ่านมาก็เอาแต่ดูเคเบิ้ลเถื่อนดูแต่Disney Chanel เลยชอบเรือ่ง High School Musical (http://psc.disney.go.com/disneychannel/originalmovies/highschoolmusical/) หนังสนุกดีไคอยากดูมาเอาที่สุดสวยคนนี้ได้แล้วจะติดใจเพลงประกอบซี่รี่ อุตสาหอบหิ้วมาจากเวียดนามเลยนะเนี้ย นึกว่าพระเอกจะน่ารักแต่นางเอกนางรักกว่าเสียงก็ดีด้วย พักเรื่องหนังไว้ก่อต่อมาก็เรื่องเพลง เพลงประกอบเรื่องนี้ได้รางวัลอันดับหนึ่งของbillbord chart เลยนะเป็นไงอยากฟังแล้วอะดิ เราก็มีให้ยืมกันอีกเหมือนกัน เหมือนถูกล้างสมองด้วยซี่รี่เรื่องนี้เลยแหะเรา(http://en.wikipedia.org/wiki/High_School_Musical)
แล้วก็ตอนนี้ช่วงชีวิตก็ดำเนินไปปกติไม่มีอะไรหวือหวา ถึงมึก็ไม่ลงในนี้หรอกยะมันสาธารณะเกินไป เหอๆๆพวกมึงๆๆคงรู้ว่าเรือ่งอะไร เปิดมาปีใหม่ตอนนี้กำลังอดข้าวอดน้ำซื้อMP3 1GB อยู่ผอมแห้งเลยเรา
 6月29日 The Notebook เคยดูหนังเรื่อง The Note Book หรือยังเพื่อนๆๆ สนุกมากกก ซาบซึ้งจับใจ ผู้ชายอย่างพระเอกคงหาไม่ได้ในชีวิตจริง เนื้อเรื่องแอบน้ำเน่าเหมือนหนังไทยหน่อยๆตรงที่ว่า นางเอกเป็นคนรวย แล้วพระเอกจน 2 คนนี้รักกันมากแต่พ่อแม่ของฝ่ายหญิงขัดขวาง เป็นไงพล็อตเรือ่งเหมือนหนังไทยป๊ะ แต่ๆๆๆๆพระเอกหล่อมากก นางเอกกก็น่ารักด้วย เนื้อเรือ่งเล่าผ่านพระเอกในวัยชราซึ่งเราเรือ่งราวความรักของเค้าและเธอจาก สมุดโน๊ตที่นางเอกเขียน เพื่อให้พระเอกอ่านให้นางเอกฟัง เพราะนางเอกเป็นอัลไซเมอร์ คิดดูดิพระเอกอ่านให้นางเอกฟังทุกวัน บางนาทีนางเอกก็จำได้บางครั้งก็เหมือนบ้าเพราะจำพระเอกไม่ได้เลย ที่สำคัญเรื่องนี้ทำให้พระเอกกะนางเอกนอกจอเป็นแฟนกันจิงๆๆด้วย เป็นกูกูก้อเอาวะ
 
5月27日 My Birth Day!!!!!!!มีรูปจากวันเกิดมฝากได้ของขวัญในวันนั้น 3 ชิ้นแล้วก็เงินจากPapa นิดๆหน่อยๆ แล้วเพือ่นๆๆก็อิมพอร์ตมาจาก กทม. 2 คน แค่นี้ก็รู้สึกดีใจแทบแย่แล้ว ตอ้งขอบใจเพือ่นๆทีส่งเเมสเสจมา ดีใจที่ไม่ลืมแต่กูรู้นะว่าพวกมึงเซฟไว้ในมือถือ เลวจิงๆ เเล้วก็เพือ่นกิ๊ฟกะเพือ่นแหวนที่แหกขี้ตาโทรมาตอนเที่ยงคืน แต่รู้สึกเสียใจนิดหน่อยว่าปีนี้กู 20 แล้วกูเข้าเลข 2 แล้วน่าเว้ย กูยังไม่มีแฟนเลย ไรว้า แม่บอกว่าพออายุเข้าเลข 2 แล้วมันจะเร็วขึ้นๆๆๆๆๆๆๆๆ ได้เป่าเค้กด้วยนะเบสกะโบแอบเซอร์ไพรแต่ขอโทษเถอะพวกมึงไม่เคยเซอร์ไพร์กูได้เลย ขอให้ปีนี้กูมีแต่ส่งดีๆๆๆเข้ามาใจชีวิตด้วยเถิด (รวมทั้งผู้ชายหล่อๆๆด้วยนะ)
ปล.... ขอบคุณทุกคนที่ทำให้วันเกิดกูมีความสุขนะ (เน่าม๊ะ)
|
|
|||
|
|
